Top 10

Erykah herdefinieert de R&B. Dit album bevat soul tot diep in je ziel. De R&B was geen gloedvol genre meer, maar een verzamelnaam voor zoetige liedjes. Baduizm ging hier dwars doorheen: zompige, broeierige ritmes, heel rustig en toch dwingend. Een lijzige stem die ook flink kan uithalen. Vaak hebben nummers nauwelijks structuur, maar lijken ze één grote "jam". En dan de stem en de teksten van Erykah Badu die alles toch bij elkaar houden. Mijn favoriete nummers zijn «On and On» en «Certainly»

De opnamekwaliteit is prima, met vooral heel veel diep baswerk op een 5-snarige bas. De nummers verliezen samenhang als dit baswerk niet goed te horen is. Dus geen aanrader voor in de auto of de gemiddelde gettoblaster.

Ik kwam dit album tegen bij Tower Records in Philidelphia. Ik nam het mee terug naar Nederland om een aandenken te hebben aan mijn bezoek aan Amerika, een artiest/album onbekend in Nederland. Jammer dus, een week later stond er een paginagroot artikel over Erykah Badu in De Volkskrant. Ze bleek ook hier bijzonder bekend. Geen verrassing, gezien de kwaliteit van dit debuutalbum.

Wat doe je als je in 1959 al één van je meesterwerken uitbrengt? Dan ga je gewoon nog zo'n 30 jaar door met albums uitbrengen!

Miles Davis laat op "Kind of Blue" horen dat ook de stiltes belangrijk zijn in muziek. Verder wordt op dit album het improviseren naar een hoog niveau geholpen. Zo hoog zelfs, dat het niet meer op improviseren lijkt. Ieder nummer heeft een duidelijke identiteit en staat als een huis. Om toch te laten horen dat ieder nummer heel anders kan worden, staan er van «Flamenco Sketches» twee versies op dit album.

Dit album is in verschillende persingen leverbaar. Zorg dat je de versie krijgt waarbij alle stukken in de juiste toonsoort staan. Op oudere versies staan 3 nummers in de verkeerde toonsoort, omdat de mastertape waarvan ze gehaald zijn met de verkeerde snelheid is opgenomen. Gelukkig gebruikte ze toen 2 recorders voor albumopnames. De versie met alle nummers is een remaster, en deze klinkt fantastisch. Er is zoveel mogelijk ruis weggepoetst en de solisten staan mooi vooraan in het geluidsbeeld. Vooral de sax "scheurt" de rechter luidspreker uit. Mijn favoriete nummers zijn «So What» en «All Blues».

Met SO definieerde Peter Gabriel voorgoed z'n eigen stijl. Een unieke mix van elektronica, wereldmuziek en soul. Het album begint met de bulderende klanken van «Red Rain», mijn favorietste nummer van Peter Gabriel. De grote hit «Sledge Hammer» kent natuurlijk iedereen. Er staan ook prachtige ballads op dit album, zoals «Mercy Street» («Don't Give Up» vind ik overigens het ergste nummer dat hij heeft opgenomen).

Gabriel's mix van elektronica, wereldmuziek en soul is uniek. Hij neemt overal delen van zijn nummers op, en zet ze later in de studio in elkaar. Soms onbewerkt, maar meestal stevig bewerkt. Op zijn album «Us» bedankte hij zelfs de muzikanten die hadden meegespeeld, maar de eindmix niet gehaald hadden. Het uiteindelijke resultaat kan heel bedacht zijn, maar Gabriel weet deze valkuil goed te omzeilen met sterke nummers.

De geremasterde versie uit 2002 voegt meer openheid, diepere bassen, helderder hoog en een flinke hoeveelheid dynamiek toe aan wat al een geweldig album was.

Het ultieme elektronische album vol organische klanken. Jarre noemt het "de klank van water". Dit album bevat muzikaal sterke nummers die vloeiend in elkaar overlopen. De melodieën worden omzoomd door allerlei elektronische klanken die het gevoel van kabbelend water overbrengen. Mijn favoriete nummers zijn «Equinoxe 4», «Equinoxe 5» en «Equinoxe 7».

De versie die ik heb is de geremasterde versie. De ouderdom is er niet vanaf te horen. Ook qua klankkleur blijft dit album na al die jaren overeind: het lijkt allemaal gisteren opgenomen. «Equinoxe» en «Oxygène» zijn Jarre's tijdloze albums. Aan veel van zijn albums kun je horen in welke periode ze gemaakt zijn. De gebruikte geluiden en de totale productie verraden ze. Bij zijn eerste twee albums is dat niet zo. Luister maar eens naar «Oxygène» uit 1976 en vervolgens naar «Moon Safari» van Air (uit 1998).